22 listopada 2026
Nowoczesna informatyka w praktyce – rozmowa z twórcami projektu
aktualności
Czego można się nauczyć, dzieląc się swoją wiedzą z innymi? Co daje nam zaangażowanie w projekty skierowane do lokalnej społeczności? O swoich wrażeniach z realizacji projektu “Nowoczesna informatyka w praktyce” opowiedzieli nam Antoni Wyciszkiewicz i Eryk Niewiadomski, Młodzieżowi Liderzy z Pracowni Orange w Brzeszczach.
Katarzyna Lipska: Opowiedzcie, na czym polegał projekt, który realizowaliście i skąd wziął się pomysł na wasze działanie?
Antoni Wyciszkiewicz: Zaczęło się od tego, że z Erykiem szukaliśmy czegoś ciekawego w naszej okolicy i mama Eryka zauważyła na Facebooku ogłoszenie, że jest organizowany taki program. Pojechaliśmy tam na miejsce i porozmawialiśmy z panią Magdą, która jest naszą opiekunką pracowni Orange, a potem po prostu myśleliśmy nad pomysłem. I taki pomysł wpadł nam do głowy: zrobiliśmy pięć wykładów-zajęć dla dzieci i młodzieży o technologii, która otacza ich na co dzień w nowoczesnym świecie. Na co dzień chodzimy do tej samej szkoły, ja jestem na kierunku technik informatyk, a Eryk – technik programista.
Rozumiem – więc stąd pomysł, żeby przekazywać dalej to, czym sami się zajmujecie. Jakie były tematy tych wykładów?
Antoni Wyciszkiewicz: Najważniejszym było na pewno cyberbezpieczeństwo, bo to jest bardzo ważna rzecz aktualnie ze względu na to, że często są jakieś ataki hakerskie itd. Było też AI, które jest teraz najistotniejszą według mnie dziedziną informatyki, a na ostatnich zajęciach dla dzieci był druk 3D, gdzie tłumaczyliśmy, jak powstają takie rzeczy.
Co podobało Wam się najbardziej, kiedy realizowaliście ten projekt? Dlaczego było warto się w niego zaangażować?
Eryk Niewiadomski: Według mnie fajnie się oglądało, jak te wszystkie dzieci i młodzież z takim zaciekawieniem nas słuchali, mimo tego, że byliśmy zestresowani, że może nam nie wyjść, że może być nudno itp. A mimo wszystko słuchali nas, byli zaangażowani i było widać, że z zaciekawieniem przychodzili na każde kolejne spotkanie. Uważam, że też my dużo z tego wynieśliśmy, nie tylko uczestnicy, bo nauczyliśmy się bardziej organizować takie spotkania, działać pod presją, działać też czasem naprzeciw sprzętowi, który czasem potrafił robić różne figle, ale generalnie było fajnie.
Antoni Wyciszkiewicz: Ja nauczyłem się podczas prezentacji zarządzać czasem i planować sobie wcześniej, jaką czynność po kolei robić, żeby faktycznie zaangażować słuchających. To była dla mnie największa nauka.
Eryk Niewiadomski: Mogę dorzucić, że po pierwszym spotkaniu zauważyliśmy, że w planie czas nam się układał inaczej niż w praktyce, i myślę, że z każdym kolejnym spotkaniem byliśmy lepiej w stanie faktycznie organizować czas tak, jak powinniśmy, a nie tak, jak wychodziło.
Antoni Wyciszkiewicz: Tak, lepsza organizacja pracy w czasie i organizacja dodatkowo wszystkiego dookoła, żeby było w ogóle nad czym prezentować, że trzeba było to przygotować odpowiednio wcześniej.
A co według Was najbardziej podobało się odbiorcom Waszego projektu według Was, uczestnikom zajęć?
Antoni Wyciszkiewicz: Wydaje mi się, że najbardziej takie zajęcia praktyczne. Na pierwsze zajęcia na przykład przynieśliśmy komputer. Daliśmy każdemu do potrzymania te części, każdy jakiś tam wkład miał w czyszczenie tego komputera i widziałem uśmiech na twarzach, jak dostawali sprężone powietrze i sami sobie czyścili i widzieli, jak ten kurz znika itd.
Eryk Niewiadomski: Cieszyli się strasznie, jak coś opowiadaliśmy i dawaliśmy im taki przykład, taki najprostszy w świecie przykład, taki z ich codziennego życia. Wtedy oni nagle zaczynali żartować, angażować się i dawać jakieś swoje przykłady i pytali nas, czy o to chodzi. Albo jak trenowaliśmy ustawienie dobrego hasła, to tam siedzieliśmy parę dobrych minut, bo każdy miał swój dobry przykład i każdy się cieszył, jak mógł o nim powiedzieć.
A co było dla was największym wyzwaniem podczas realizacji tego projektu? Czy mieliście jakieś problemy?
Antoni Wyciszkiewicz: Właśnie na początku tych zajęć, żeby się przełamać. Jesteśmy jednak na kierunku informatycznym, to był dla nas pierwszy raz, kiedy organizowaliśmy coś takiego i prowadzenie zajęć, rozmowy z innymi w takiej sytuacji nie są dla nas naturalne.
Eryk Niewiadomski: Na początku był stres, że może nie wyjść, że może być nudno, że mogą narzekać i tym podobne. Ale myślę, że na drugim spotkaniu już się w miarę oswoiliśmy, bo naprawdę mieliśmy fajną grupę. Na samym początku troszkę ta organizacja czasu była nie taka, jaka powinna być, bo mieliśmy totalnie inne zaplanowane godziny spotkań, niż faktycznie wychodziło. Ale udało się to potem wypracować i ustabilizować.
A z czego jesteście tak najbardziej dumni w tym projekcie?
Antoni Wyciszkiewicz: Przekazaliśmy coś, co jest bardzo ważne w aktualnych czasach i może nie każdy to zastosuje, ale jednak z tyłu głowy te wszystkie osoby będą mieć to, że kiedyś jakiś Antek opowiadał im o cyberbezpieczeństwie i jakie hasło najlepiej ustawić. I może kiedyś na przykład w banku ktoś ustawi takie hasło i w ten sposób się obroni przed jakimś atakiem.
Eryk Niewiadomski: Mnie bardzo ucieszył fakt, że w okresie tych spotkań gdzieś na ulicy spotkałem jedną uczestniczkę, która była na tych zajęciach. Podeszła i z uśmiechem się mnie pytała, jakie będzie następne spotkanie i co na nim będzie, i była taka ucieszona.
Czyli nie mogli się doczekać następnych zajęć! A czy planujecie jakieś kolejne działania tego typu? Chcielibyście kontynuować takie działania w przyszłości? Może macie już jakieś pomysły?
Antoni Wyciszkiewicz: Nie wiem, czy jest tak aktualnie zapotrzebowanie w naszej okolicy, ale jeśli dostajemy jakieś zaproszenie albo zobaczymy informację o jakimś takim projekcie, to myślę, że na pewno jakiś większy lub mniejszy udział w tym będziemy mieć.
A macie pomysły na jakieś inne zajęcia, których tym razem nie przeprowadziliście, a może jeszcze można byłoby je zawrzeć w programie?
Eryk Niewiadomski: Po tej pierwszej serii spotkań tak sobie myślę, że pewne rzeczy mogliśmy poruszyć troszkę inaczej. Najbliżej nam temu IT, bo my jesteśmy w temacie, ja w swojej sferze, Antek w swojej sferze i tak łączymy razem siły i dużo możemy naprawdę przekazać. Jak sobie teraz przypominam te spotkania, to myślę sobie: “o, tutaj mogliśmy zrobić inaczej”. Można byłoby kiedyś spróbować zrobić drugi raz, tylko w innej formie i spróbować też dążyć do troszeczkę też starszej widowni, bo jednak starszą widownię jest ciężej zachęcić mimo wszystko. Ale to też byłoby bardzo ciekawe i bardzo przydatne też dla tej widowni.
Dlaczego warto było wziąć w tym udział? Jakby ktoś się zastanawiał, czy wziąć udział w podobnym działaniu, to co byście mu powiedzieli?
Antoni Wyciszkiewicz: Fajnie się w ogóle angażować w takie rzeczy – jeśli ktoś się na czymś zna, to czemu ma to chować dla siebie, jak może się z tym podzielić. To było też po prostu bardzo miłe spędzanie czasu, które dało korzyści wszystkim. My nauczyliśmy się czegoś nowego dla nas, a osoby, które przychodziły, nauczyły się czegoś, co na pewno przyda im się w życiu.
Eryk Niewiadomski: Warto było naprawdę, bo bardzo dobrze wspominam to, jak wszyscy ludzie siedzieli, słuchali i byli tacy podekscytowani. I myślę, że jakby ktokolwiek tego doświadczył, to myślę, że każdy by chciał to zrobić i też by mu się spodobało, tak samo jak mi. A to nie było takie jednostronne, że ja musiałem harować dla kogoś, tylko właśnie ja też coś z tego wyciągnąłem, też miałem z tego ubaw. Myślę też, że na pewno to, o czym mówiliśmy, może im się bardzo przydać, bo wiedza o cyberbezpieczeństwie jest troszkę zaniedbana, powinno to być poruszane w szkołach, a nie jest.
Antoni Wyciszkiewicz: Chciałbym jeszcze dodać ważną rzecz. Chcielibyśmy pozdrowić panią Magdę, bo to, jakie dała nam wsparcie, to jest niepojęte! Nie poznałem jeszcze w życiu osoby, która była tak zafascynowana swoją pracą, pracą z ludźmi. To była naprawdę wspaniała współpraca.
Eryk Niewiadomski: Zgadzam się z tym w stu procentach!