zamknij

"Opowiedz to!” – elementy storytellingu w promowaniu Pracowni

0

Dodano: 2018-10-16

Pierwsze ziewnięcie Marek usłyszał jeszcze podczas wstępu do swojej prezentacji. Potem było już tylko gorzej – zabawy długopisami, przeglądanie telefonów, szepty. Wszystko to wybiło go z rytmu i musiał nerwowo przeglądać notatki, a na koniec pomylił najważniejsze dane liczbowe z ewaluacji kwartalnej. Jednym słowem, jego prezentacja na specjalnej, otwartej sesji Rady wypadła bardzo blado. Tym gorzej, że tuż po nim działalność niedawno utworzonego Klubu Kobiet prezentowała młoda animatorka, Martyna. Jej opowieść była krótka i dość prosta, ale cała sala od razu się ożywiła, a Marek ze zdziwieniem stwierdził, że jego też wyrwała z letargu, w który wprowadził się swoją własną prezentacją. Był na siebie wściekły, ponieważ na sali siedziały osoby kluczowe dla dalszego rozwoju Pracowni – radni, sponsorzy, partnerzy. Na samą myśl, że jego słabe wystąpienie może zagrozić ich dalszemu rozwojowi zrobiło mu się słabo. Przecież robili tyle świetnych działań! Niestety, niedługo potem część partnerów nie pojawiła się na ich spotkaniu, ponieważ wybrali równoległy event organizowany przez Martynę. Kiedy więc Klub Kobiet zgłosił się do niego z prośbą o użyczenie przestrzeni Pracowni, wcale nie miał na to ochoty i nieświadomie zwlekał z odpowiedzią.

Wtedy  wizytę złożyła mu Martyna. Rozejrzała się po Pracowni, która akurat tętniła życiem.

- Ilu tu ludzi i ile wspaniałych historii muszą mieć do opowiedzenia! To znaczy, oczywiście wiem jak dużo tu robicie, opowiadałeś to na sesji Rady, ale dopiero teraz to do mnie to dociera.

Marek poczuł się nieco urażony, ale postanowił skorzystać z okazji i usłyszeć więcej.

- Tak, rzeczywiście, chyba nie udało mi się tego przekazać. Za to twoje wystąpienie było świetne.

- Mogę zdradzić ci sekret tej prezentacji. Jest stary jak świat, ale dzięki temu skuteczny. Oprałam się na tzw. monomicie, czyli uniwersalnej, odnajdywanej w różnych kulturach strukturze opowieści, zwanej też „podróżą bohatera”[1].  Pokażę ci ją na przykładzie historii Joli, założycielki Klubu.  Schemat zaczyna się od tego, że nasz bohater, czy bohaterka, zostaje wyrwana ze swojego normalnego życia przez coś nieprzyjemnego – naszej Joli umarł ukochany mąż. Próbowała sobie jakoś poradzić, ale nie wiedziała jak. Zaczęła uprawiać sport, ale skończyła na pogotowiu ze złamaną nogą. Tam spotkała rehabilitantkę  Elę, która nie tylko pomogła jej szybko wrócić do zdrowia, lecz także pokazała, jak wielka jest moc rozmowy i spotkania we wspierającym, kobiecym gronie. Ela była dla bohaterki mentorką. Jola postawiła założyć Klub Kobiet, ale nieuczciwość osoby, która miała im pomóc, a zaczęła oczerniać przez sąsiadami, omal nie zniweczyła wszystkiego. Jola jednak się nie poddała, zgłosiła się do mnie i razem nam się udało. Bohaterka przeszła testy, wałczyła, przezwyciężyła kryzys, pokonała wroga i osiągnęła swój cel. Dodałam do tego kilka elementów zaskoczenia i sporo akcentów humorystycznych. Unikałam żargonu i specjalistycznego języka – zamiast mówić o diagnozie, mówiłam dlaczego to robimy i co nas wkurza; zamiast o celach –o  naszych marzeniach; nie o beneficjentach, ale o Joli, Eli i o ich autentycznych emocjach i historiach.  

- Można się tego nauczyć?

- Jasne, są książki oraz blogi[2]. Ale czekaj… moją pasją jest stroytelling i bajarstwo, dla naszych pań organizowałam warsztaty ze storytellingu, świetnie się przy tym zintegrowały.  Może zrobimy takie warsztaty w waszej Pracowni? Moglibyście popracować w zespole nad narracją o Pracowni, przyda się podczas prezentacji, pisania artykułów i budowania ducha zespołu. Społeczność mogłaby poszukać swojej wspólnej opowieści – to ważne dla budowania wspólnoty. Wydaje mi się, że razem mamy do opowiedzenia niezłą historię!

Autorka - Agata Gajda

Korekta i redakcja - Aneta Birnbaum



[1] Czytaj więcej: Bohater o tysiącu twarzy, tłum. Andrzej Jankowski, Kraków 2013, Wydawnictwo NOMOS​ (The Hero with a Thousand Faces 2008); Mityczny obraz, tłum. Artur Przybysławski i Tomasz Sieczkowski, Warszawa 2004, Wydawnictwo KR (The Mythic Image 1974).

 

[2] Np. blog Pawła Tkaczyka: https://paweltkaczyk.com/

 

 

Skontaktuj się z autorem